Nowy akt delegowany do PPWR – co zmienia i czym różni się od aktu wykonawczego?

W Dzienniku Urzędowym UE opublikowano akt delegowany do art. 29 PPWR dotyczący obowiązków ponownego użycia opakowań transportowych.

Akt przewiduje zwolnienie z obowiązku osiągnięcia 100% celu ponownego użycia dla określonych opakowań transportowych, takich jak folie stretch i pasy transportowe, wykorzystywanych w ramach jednego państwa członkowskiego lub pomiędzy przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy kapitałowej.

Rozwiązanie to ma istotne znaczenie praktyczne dla przedsiębiorców korzystających z zamkniętych systemów logistycznych i transportowych, ponieważ pierwotne wymogi PPWR budziły wiele wątpliwości co do możliwości ich pełnego wdrożenia w praktyce. Akt wejdzie w życie 27 maja 2026 r., tj. 21 dni po publikacji.

Link do rozporządzenia: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=OJ:L_202600429

Czym jest akt delegowany i czym różni się od akty wykonawczego?

W systemie prawa Unii Europejskiej przepisy przyjmowane przez Parlament Europejski i Radę UE bardzo często wymagają późniejszego doprecyzowania technicznego lub zapewnienia jednolitego stosowania we wszystkich państwach członkowskich.

W tym celu Komisja Europejska może wydawać akty delegowane oraz akty wykonawcze.

Choć oba rodzaje aktów są przyjmowane przez Komisję Europejską, mają odmienne podstawy prawne, cele oraz procedury przyjmowania.

Akty delegowane – podstawa prawna

Podstawą prawną wydawania aktów delegowanych jest art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

Zgodnie z tym przepisem prawodawca unijny (Parlament Europejski i Rada UE) może przekazać Komisji Europejskiej uprawnienie do uzupełniania lub zmiany niektórych elementów aktu ustawodawczego, które nie mają charakteru istotnego.

Akt delegowany służy więc:

• uzupełnianiu aktu podstawowego,
• modyfikowaniu elementów nieistotnych,
• dostosowywaniu regulacji do zmian technicznych lub rynkowych.

Upoważnienie do wydania aktu delegowanego musi być wyraźnie określone w akcie podstawowym i wskazywać:

• cele delegacji,
• zakres delegacji,
• czas obowiązywania delegacji,
• warunki kontroli wykonywania uprawnień przez Komisję.

Parlament Europejski oraz Rada mogą sprzeciwić się wejściu aktu delegowanego w życie albo cofnąć przekazane uprawnienia.

Akty wykonawcze – podstawa prawna

Podstawę wydawania aktów wykonawczych stanowi art. 291 TFUE.

Przepis ten przewiduje, że jeżeli konieczne są jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów UE, Komisji Europejskiej mogą zostać przyznane uprawnienia wykonawcze.

Akty wykonawcze służą przede wszystkim:

• zapewnieniu jednolitego stosowania prawa UE,
• określeniu technicznych zasad wykonywania przepisów,
• ustaleniu procedur administracyjnych,
• tworzeniu formularzy, systemów raportowania lub metodologii.

W przeciwieństwie do aktów delegowanych akty wykonawcze nie mogą zmieniać ani uzupełniać aktu podstawowego. Ich celem jest wyłącznie wykonanie już istniejących przepisów.

Najważniejsze różnice między aktami delegowanymi a wykonawczymi dotyczą celu regulacji.

Akty delegowane:

• uzupełniają lub zmieniają elementy nieistotne aktu podstawowego.

Akty wykonawcze:

• zapewniają jednolite wykonywanie obowiązujących przepisów.

Znaczenie praktyczne dla przedsiębiorców

W praktyce wiele kluczowych obowiązków przedsiębiorców wynika właśnie z aktów delegowanych i wykonawczych.

To w tych aktach często określane są m.in.:

• szczegółowe obowiązki sprawozdawcze,
• wzory dokumentów,
• wymogi techniczne,
• metodologie obliczeń,
• zasady raportowania,
• kryteria zgodności produktów lub opakowań.

Dlatego monitorowanie projektów aktów delegowanych i wykonawczych ma istotne znaczenie dla przedsiębiorców objętych regulacjami unijnymi, często to właśnie te akty przesądzają o praktycznym sposobie stosowania przepisów.

Opracowała Ewa Badowska-Domagała